วันนี้ตอนเช้า อากาศหนาว  ที่จริงก็หนาวตั้งแต่ตอนกลางคืนแล้ว
 
ตื่นมาตอนเช้าด้วยอาการหลั่นล้า เพราะเป็นคนที่ชอบอากาศหนาวมากที่สุด
 
เดินทางไปทำงานตามปกติ
 
ระหว่างที่นั่งเรืออยู่กลางแม่น้ำเจ้าพระยา อยู่ๆฝนก็ปอยๆลงมา
 
ยิ่งทวีความหนาว.......
 
ขึ้นจากเรือ เดินออกมาจากท่า มายืนกลางร่มรอรถสองแถว
 
เหลือบมองข้างๆตัว เห็นยายแก่ๆคนนึึง
 
แกเดินมาด้วยเท้าเปล่า มือนึงถือถุงใส่ของที่คาดว่าคงหนักน่าดู
 
อีกมือ คอยพยุงตัวเองเดินมากับกำแพง
 
แกใส่เสื้อกันหนาวแค่ตัวเดียว นุ่งผ้าถุง พูดตามตรงคือ แต่งตัวมอๆ(ในสายตาเราและคนทั่วไป)
 
แต่อย่าลืม แกไม่ได้ใส่รองเท้า ไม่มีร่ม และกำลังเดินตากฝน
 
แกเดินมาทางเราอย่างช้าๆ และมาหยุดยืนอยู่ข้างเรา
 
"......." 
 
แกคงพูดอะไรสักอย่าง แต่เราไม่ได้ยิน เพราะใส่หูฟังเพลงอยู่
 
เราเลยเลื่อนร่มไปทางแกด้วย
 
เราหันไปมองสำรวจยาย 
 
ยายแกหนาวมาก สังเกตุจากการที่มือเหี่ยวๆทั้งสองข้างนั้นกุมกันอยู่
 
ตัวแกสั่นเทิ้มตลอดเวลาที่ยืนอยู่ข้างเรา
 
ยากตัวเล็กและผอมมากค่ะ เราที่สูงไม่เกิน 160 แกสูงเลยไหล่เรามาแค่นิดเดียวเอง
 
ระหว่างที่ยืนอยู่อย่างนั้น เรากับยายไม่ได้คุยอะไรกันเลย
 
คนที่เดินผ่านไปผ่านมา หรือคนที่อยู่บนรถเมล์ที่วิ่งผ่านไปมา
 
หันมองเรากับยายทุกคน
 
จนกระทั่งฝนเริ่มซา  ยายเงยหน้ามาพูดกับเรา
 
เรารีบเอาหูฟังออกนึงข้าง เพราะไม่ได้ยินว่าแกพูดว่าอะไร
 
เลยถามแกไปว่าเมื่อกี๊พูดอะไร
 
ยายแกพูดอีกครั้งว่า
 
"อย่าทิ้งพ่อทิ้งแม่นะลูก"
 
.....................
 
...............
 
........
 
....
 
บอกตามตรง  เราสะอื้นตรงนั้นทันที
 
ตอบแกไปด้วยเสียงสั่นๆว่า "จ้ะยาย ยาเดินดีๆนะ"
 
แต่ยายแกคงไม่ได้ยิน เพราะพอแกพูดประโยคนั้นเสร็จ ก็เดินจากไปทันที
 
บอกตามตรงอีกครั้ง  เราคิดว่าท้ายที่สุดแล้ว ยายต้องขอเงินเราแน่ๆ
 
แต่แกไม่แม้แต่จะขออะไรจากเราเลยทั้งสิ้น นอกจากขออาศัยยืนอยู่ในร่มกับเราด้วย
 
เรารู้สึกผิดทันทีที่คิดอะไรแย่ๆแบบนั้น
 
แล้วทำไมแกถึงพูดแบบนั้น?
 
ถ้า............แกไม่ได้โดนลูกในไส้ทอดทิ้ง.......
 
แกคงไม่อยากให้เรา  ทำแบบลูกของแกแน่ๆ......เราคิดแบบนั้น
 
.......................
 
..............
 
.......
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

อ่านแล้วนึกถึงตัวเองค่ะ

ต้องหันกลับมาถามตัวเองว่า

ทุกวันนี้ดูแลแม่ได้เท่ากับที่แม่ดูแลเราหรือยัง

#4 By Nalikakeaw's Diary on 2011-03-18 16:36

โหหหหหห
อ่านแล้วรู้สึกแบบ ไม่รู้สิ แต่มันรู้สึกจิงๆ
แต่บอกไม่ถูกว่ามันยังไง

ยิ่งเป็นคนเห็นคนแก่ไม่ได้อยู่ด้วย
น้ำตามันพลอยจะไหล

#3 By NoiNar NaSuda_JE on 2011-03-18 00:39

อ่านแล้วสะเทือนใจมากเลยค่ะ
เราจะไม่มีวันทิ้งพ่อทิ้งแม่เด็ดขาด!

#2 By ~misaki~ on 2011-03-17 22:25

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่คนส่วนใหญ่มองไม่เห็นจริงๆ เราเองอ่านแล้วก็สลดนะ สงสารคุณยาย แต่คนสมัยนี้ที่ใจจืดใจดำก็มีมากเพิ่มขึ้น ทางแก้เบื้องต้นสำหรับเราก็คือต้องพยายามไม่ทำตัวให้เป็นอย่างลูกทรพีคนอื่นๆ

เป็นกำลังใจให้เจ้าของบล็อกได้ทำสิ่งดีๆต่อไปจ้ะ C:

#1 By V A N I T E R I O U S on 2011-03-17 20:54